Zo... hierbij dan de laatste log.   Om bepaalde redenen heb ik besloten deze punt.nl niet meer te gebruiken. Maar... er is een nieuwe punt.nl van ons! Een van de belangrijkste reden dat ik een nieuwe punt.nl ben gestart is dat ik wat 'anoniemer' op internet wil zijn.   Wil je op de hoogte blijven van ons reilen en zeilen? Vul dan bij emailalerts je emailadres is, dan zal ik je zsm ons nieuwe punt.nl adres doormailen.   Groetjes!

Tja...  de tijd dat Tjerk deed wat papa en mama willen is voorbij!

Tegenwoordig zegt meneer: Nee! En dan niet echt letterlijk maar vooral met z'n lichaam en gedrag.

Tja, en dan blijkt opvoeden toch best pittig te zijn. Had ik vroeger commentaar op ouders die hun kinderen hun gang lieten gaan en bewust bepaalde dingen negeerde; nu begrijp ik ze beter. Het is namelijk geen feest om heel de dag met je peutertje de strijd aan te gaan.

 

Sinds Tjerk 1 jaar is, eet hij niet meer zomaar wat we hem voorzetten. De keren dat hij zonder avondeten naar bed is gegaan zijn inmiddels al niet meer te tellen. De eerste keren vind je dat nog zielig, maar dat went! Tjerk wil namelijk alleen nog maar eten uit potjes, en omdat papa en mama willen dat hij gewoon aan mama's kookkunsten moet wennen (die misschien wel helemaal geen kunsten zijn) moet hij het toch eten.

Elke maaltijd een hard en driftig huilend kind (wat waarschijnlijk ook gewoon honger heeft) aan tafel is niet gzllg. En je bent dan erg geneigd om hem dan toch maar gewoon een boterham of een bord pap te geven, maar ja dat is toch uiteindelijk niet de bedoeling.

Tis voor ons nog een raadsel hoe hij weet wanneer iets uit een potje komt of uit de pan. We maken zijn eten altijd op het aanrecht al klaar en doen het dan altijd in hetzelfde bord, dus hij kan het niet zien.

Maar zodra er in hetzelfde bord een maaltijd uit een potje zit, wil hij opeens wel eten. Daarom zijn we inmiddels zover dat we zijn eten gedeeltelijk weer pureren en dat helpt! Hij wil weer eten, en zodra de puree op is gaat hij zelfs dapper verder aan de ongepureerde versie.

Is dit dan de oplossing???

 

En dan de nachten...! Wat kon hij heerlijk slapen! Van 's avonds 19.00uur tot 's morgens 9:00uur was geen uitzondering. Maar ook dat is verleden tijd. Hij heeft blijkbaar genoeg aan heel wat uurtjes slaap minder.

's Avonds valt hij niet meer als een blok in slaap, maar ligt hij nog rustig een uur te kletsen en te zingen. Geweldig om te horen en dus ook niet irritant, maar als ouders maak je je wel zorgen voor de komende nacht en dag! De laatste week is het zelfs zo dat hij rond een uur of 4 uitgeslapen is. Niet dat hij dan gaat huilen...dat niet. Er wordt gekletst, gezongen en door het bed gesprongen, en dat is veel lawaai als je zelf die paar uurtje slaap hard nodig hebt. Als je dan boos bij hem komt om hem eens ernstig te vermanen is hij dan ook de vrolijkheid zelve en dan smelt je hart! Hij probeert wel om in slaap te komen als hij zijn speentje weer heeft, maar zelfs dat is niet geluidloos. Tjerk ligt dan hard te kreunen en met zijn hoofd te slaan... schijnt een familietikje te zijn.

Maar omdat wij toch onze slaap hard nodig hebben en Tjerk blijkbaar geen pijn of wat dan ook heeft, doen we allebei een oordop in om zo toch nog een beetje te kunnen slapen.

Ik laat hem nu al overdag minder slapen, maar als ik hem dan wakker moet maken is hij meestal niet zo vrolijk... Heeft iemand misschien een ander idee/tip? Want wil toch liever zonder oordop slapen.

 

Maar buiten deze mindere momenten, zijn we nogsteeds super trots op ons 'spook'. En smelt ons hart keer op keer. Hij is erg ondernemend en heeft duidelijk een willetje!

Tegenwoordig ligt hij ook nogal eens horizontaal op de sporten van onze 2 barkrukken, tja en dan zie je je kind zo'n halve meter boven de grond bungelen, zonder angst en met de grootste lol. Dat gaat natuurlijk ook wel eens mis, maar daar is hij niet kinderachtig in. Een blauwe plek meer of minder maakt niet zo uit.

Afgelopen weekend wilden we de box gaan opruimen, Tjerk zit er namelijk amper meer in en als hij er in zit staat hij te jengelen. Maar opeens lijkt dat weer omgeslagen te zijn, hij zit nu alweer 4 ochtenden een uur in de box te spelen. Echt heel schattig, een grote puinhoop is het dan maar er wordt zelden meer gejengeld.

Het lopen blijft voor Tjerk een succes! Hij hobbelt overal naartoe en kruipt nog maar zelden.

 

Tja... tis een bijzonder kind, waar we enorm van genieten!

 

Niets is veilig en alles wordt getest...

 

Naar bed? Niets daarvan, eerst ff mama helpen met de tas inpakken voor morgen.

Jaja mensen het is zover...

Tjerk heeft besloten echt te gaan lopen!

Na 7 maanden goed oefenen langs stoelen, tafels, muren, benen enzovoorts heeft hij nu de grote stap gezet! Hij loopt los!

 

Op de verjaardag van zijn papa was het zover. Papa en mama waren druk bezig alles klaar te zetten voor de visite en papa zet Tjerk even aan de kant door hem achter bij z'n bretels vast te pakken. Toen papa de bretels losliet liep ons 'Tjekkie' netje weg! Wat vond hij het spannend. Hij liep hard te hijgen en klapte in z'n handjes als hij even ging zitten. Hij had het helemaal ontdekt en wist niet van ophouden. Het kostte hem wel zoveel energie dat hij daarna bij z'n mama op schoot kroop en lkkr bleef kroelen. Toen papa en mama de visite trots wilde demonstreren dat zoonlief kon lopen, was het dan ook over met de pret en wilde hij alleen maar naar bed.

 

Inmiddels zijn we weer een paar dagen verder en zijn er weer heel wat meters door Tjerk gelopen. Hij loopt zelf van de achterdeur naar de keuken (zo'n 10mtr) en weer terug, hij kan inmiddels ook bochten maken en hijgt wat minder, ook zijn er minder noodlandingen. Wel moeten we hem elke dag er nog even aan herinneren dat hij het kan, maar na even helpen is hij weer enthousiast en loopt er dapper op los!

Tjerk is nu veel meer ontspannen, jengeld minder en gaat weer zelf spelen. Dat was de laatste dagen wel anders. Uren stond hij te jengelen en te jammeren in de box ook het spelen op de grond kon hem niet bekoren, maar het lijkt wel of hij nu z'n rust gevonden heeft!

 

Wat een heerlijk weer was het vandaag!

Tjerk is al een paar dagen ziek geweest en was vandaag eindelijk wat opgeknapt.

We hebben de kans gelijk genomen om het ijs op te gaan.

Tjerk vond het erg spannend en leuk, en heeft samen met z'n 'pleegoom' een poosje op de slee gezeten.

 

 

 

 

Het was feest! Héél de dag!

 

Papa en mama kwamen me 's morgens uit bed halen en gaven me in bed al een cadeautje. Ik snapte er niets van, mama heeft me toen maar geholpen met het uitpakken. Daarna de slingers en ballonnne! Wat mooi!

 

Algauw kwam er visite en was het cadeautjes uitpakken. Ik was wel beetje overbluft door al die aandacht en de cadeau's! Wow, wat heb ik veel gehad!

's Middags ben ik lkkr een paar uur gaan slapen en toen ik weer opkwam, waren er alweer heel veel mensen met cadeautje! Het kon niet op!

 

       Eerste cadeau in bed.

 

 

Hoera!

 

Snoepen van de taart

 

Cadeau van 'ome Er' en 'tante Mar' uitpakken

 

Op m'n eigen loopauto!

 

Wat heb ik veel gehad! Mama heeft wat dingen weggezet zodat ik daar over een poosje mee kan spelen. Voorlopige kan ik me wel vermaken in en buiten de box!

 

 

Tot gauw.

Morgen is het zover! Dan is Tjerk 1 jaar en dus officieel baby-af!

Wat is het hard gegaan zeg dit jaar!

Hierbij in het kort een overzicht van het afgelopen jaar.

 

Na een zwangerschap van 38wk en 4 dagen werd onze zoon Tjerk geboren. De bevalling was uiteraard geen pretje maar ik heb er geen trauma aan overgehouden. Wat waren (en zijn) we trots op onze jongen! Tjerk had flink wat zwarte haren en was volgens iedereen een prachtig manneke!

 

Na het tobben met de borstvoeding zijn we flesvoeding gaan geven waar Tjerk enorm van gegroeid is!

Na de kraamtijd begon Tjerk met huilen, huilen en nog eens huilen! Oei wat viel dat tegen. De roze (blauwe) wolk was wat dat betreft heel snel weg. Gelukkig was Tjerk 's nacht erg rustig en konden we dan even bijtanken. Na de eerste 10 weken flink huilen, fysiotherapie en manueletherapie ging het eindelijk beter toen we waren gestart met officiële inbakerdoeken. Meneer sliep! Wat een hoop extra tijd had ik daardoor en eindelijk kreeg ik vertrouwen in mezelf als moeder.

 

Met zestien weken begon Tjerk gericht naar speelgoed te grijpen en krijgen we steeds mee echt contact met hem. Toen Tjerk 6 maanden oud was draaide hij eindelijk om, hiervoor had hij al 2 maanden geoefend! Maar toen hij dat eenmaal kon bleef hij na 2 weken ook goed zitten. Nu kon eindelijk wat beter spelen in de box. Hierdoor moesten we wel stoppen met het inbakeren, maar gelukkig ging dat redelijk snel goed. We moesten wel even wat dingen proberen zoals een dikke slaapzak met mouwen en de safe-t-sleep maar er werd niet meer gehuild!!!

 

Ook het zelf gaan staan liet niet lang op zich wachten. Met 7 maanden gingen daarom de bodem van de box en het bedje omlaag. Algauw deed hij toen ook stapjes opzij en stak hij zelfs van de tafel naar de bank over. Kruipen kon Tjerk toen hij precies 8 maanden oud was, en toen moesten we hem echt goed in de gaten houden, nu kon hij overal zelf komen!

Wat ontwikkeld zo'n kindje zich snel, en wat me vooral verbaasde is dat ik hem niets hoefde te leren, alles lijkt vanzelf te gaan. Met 10 maanden zag ik Tjerk op z'n knieën zitten en een maand later klom hij zelf de trap op!

 

En deze week heb ik Tjerk z'n eerste 'losse' stapjes zien zetten. Het heeft hem wel inmiddels zo'n 5 blauwe plekken bezorgd maar wat is hij trots!!!

 

Morgen is het heel de dag feest voor papa, mama en Tjerk!

De slingers en de taarten zijn gemaakt en de cadeautjes zijn gekocht!

We gaan het vieren!